Leonardo I

Het is als vloeken in de kerk als je ietsje te pietsje kritisch naar het vele schetswerk van Leonardo da Vinci kijkt. 

Nu moet u weten dat er in deze wereld mensen zijn die hun hele leven lang al wijden aan het genie van Leonardo. Leonardo is zo’n sterk merk geworden dat je het hele zwirk  over je heen krijgt als je durft beweren dat hij het fout voor had. 

Vertederd door zijn vlotte en bij wijlen poëtische, naïeve manier van tekenen en schetsen als we zijn, blijft er weinig ruimte over een kritische analyse. 

Het feit alleen reeds dat hij van zoveel markten thuis was, is een vrijgeleide naar zaligmakende genialiteitsverklaring. Kan niet meer mislopen.

Leonardo was zo geniaal, dat hij zich af en toe wel eens moest vergissen. 

Noblesse oblige.

Zoals hier bij deze samengestelde balk die hij voorstelt om balken met een groter belastbaar inkomen te bekomen.

Als je een balk belast, dan buigt die door en rek je de onderste vezels uit terwijl je de bovenste samendrukt. Dat gevoel is vergelijkbaar met het verhogen van de belastingen door de minister van financiën. Maar soit.

Had Leonardo die zaagtand omgekeerd getekend, dan had die zin gehad. Maar zoals hier getekend staat schuift de bovenste balk gewoon over de onderste en zijn het enkel de duvels die de dwarskrachten opvangen. 

Much ado about nothing.

Benieuwd hoeveel Leonardofans mij nu zullen verketteren.

Als u denkt dat dit bericht niet voor 100 % correct is, mail mij dan het verzinsel.

Cameravrouw

Ik zag ze op een vernissage in een galerij: de vrouw met een camera in haar handen.

Het werd die avond één lange take. Af en toe keek ze op het schermpje of wat ze opnam klopte met wat zich voor de camera afspeelde.

Er kwam ook een dichter aan te pas. Een stadsdichter David Troch.

Onverstoorbaar nam ze alles op.

Eén van de deelnemende kunstenaars, Peter Bracke, kon ook meekijken op het schermpje.

De man achter Peter Bracke had genoeg aan het horen van de gedichten. Ik heb hem een tijdje geobserveerd. Zijn mondhoeken stonden voor 90 % van de tijd zo.

Een gelukkig man denk ik dan.



Maar wat ik mij afvraag: kijkt iemand nadien ooit naar zo'n filmpje van one take.
Of werd hier een kunstvideo opgenomen ?

Als dit verhaal volgens jou niet 100 % juist is, mail mij dan het verzinsel.

Pantograaf

Locomotieven hebben er minstens één, meestal twee.
Stellen die een ingebouwde motor hebben onder de zitbanken, hebben er ook één. Of twee.
Gewone wagons hebben er geen.
Ze halen hun elektriciteit via kabels van de loco.

Een pantograaf is dat ruitvormige stel dat met een veer een slede tegen de bovenleiding duwt en zo elektriciteit naar de motoren geleidt.

Ik vind dat een mooi woord: een pantograaf. Net zoals een imperiaal. Dat is een dwarse beugel bovenop het dak van een auto waarop u de overload van uw bagage kunt op vastbinden. Maar daar ga ik het nu niet verder over hebben.

Nu heb ik in mijn beperkte Märklin collectie een restauratiewagen met zo’n pantograaf op zijn dak. Waarom toch ? Ik kan mij niet inbeelden dat ze bij Märklin (ooit made in Germany) zulke fouten maakten.

Of was het omdat de frituur en andere keukenapparaten zoveel verbruikten dat er niet genoeg elektriciteit voor de loco zou overschieten ?

Ik zou het graag weten voor ik heel mijn stel overdraag aan mijn kleinzoontje.

Als dit verhaal volgens jou niet voor 100% waar is, zet dan bij de reacties wat het verzinsel 

Loodswezen III

Nieuwpoort - Loodswezenplein - De barricade van een paar weken geleden

Een paar weken geleden schreven we over een protestactie van de loodsen in Nieuwpoort op het Loodswezenplein. (zie 22 apr ) Er was zelf een soort van demarcatielijn opgebouwd met slordig gestapelde betonblokken. Het leek wel een beetje Kiev.








Maar ziet, iemand mailde ons dat de blokkade inmiddels is opgegeven. Iedereen kan nu weer vrij van de dijk over het plein naar het staketsel of de haven zonder gehinderd te worden door die betonblokken.

Het raadsel rond de gedenkplaat is dus nog niet opgelost. (zie 29 maart)

Intussen meldde ons iemand een ander merkwaardig fenomeen: elektriciteitskasten die zich parkeren tussen betonblokken.
Al jaren, zonder parkeerticket.
Kan dat zomaar ?








 Als dit verhaal volgens jou niet voor 100 % juist is, vertel dan het verzinsel.

Tallahatshi Bridge

De naam Roberta Lee Streeter zegt u hoogstwaarschijnlijk niets maar ze werd geboren op 27 juli 1944. Op 23 jarige leeftijd schreef ze, naar amerikaanse normen, deze macabere tekst :

Het was drie juni, zo’n slaapverwekkende, stofferige dag hier in de Delta

Buiten sneed ik katoen, mijn broer zette het hooi in balen

Tegen etenstijd hielden we op en liepen naar huis om te eten

Ons moeder riep naar de achterdeur : “vergeet je voeten niet te vegen”

En toen zei ze : “ik heb deze morgen wat gehoord op de Choctaw Ridge Today:  Billy Joe MacAllister is van Tallahatchie Brug gesprongen”

En papa zei tegen mama, toen hij de zwarte bonen doorgaf

“nou Billy Joe had er nooit veel van gebakken, geef de beschuiten eens door alsjeblief, ik moet nog vijftig hectaren omploegen “

Bobby Gentry op de Tallahatchiebridge voor een foto in Life, zoals dat toen hoorde

En mama zei dat het schandelijk was van Billy Joe, hoe dan ook.

Het lijkt of het hier in Choctaw Ridge nooit goed zal komen,

en nu nog Billy Joe MacAllister’s die van de brug sprong

Broer zei dat hij terugdacht aan die kikker die hij en Tom en Billie Joe in mijn rug verstopten tijdens de Caroll County show.

En of ik niet met hem een praatje sloeg na de kerkdienst vorige zondagavond ?

“Mag ik nog een stukje appeltaart ? Weet je, het klinkt niet goed

Ik zag hem aan de zaagmolen gisteren in Choctow Rigde

en nu vertel je mij dat hij sprong van de Tallahatchie brug.”

Mama zei “Kind, wat is er met je eetlust ? Ik heb wèl heel de morgen gekookt en nu eet je niets. Weet je, die aardige jonge priester, broeder Taylor, is langs geweest. Hij zei dat hij het aangenaam zou vinden om zondag samen te eten. Oh ja, hij zei nog dat hij een meisje zag dat erg op jou leek in Choctow Ridge en dat zij en Billie iets van de Tallahatchie brug gooiden”

Het is nu een jaar geleden dat we het nieuws van Billie Joe hoorden.

Broer trouwde met Becky Thompson; ze hebben een zaak in Tupelo gekocht.

Er waarde een virus rond; papa werd getroffen en stierf vorige lente en het lukt moeder niet meer om wat dan ook te doen.

En ik, ik plukte almaar bloemen in Choctow Ridge en gooide die dan in het troebel modderwater van op de Tallahatchie brug.

De Tallahatchie Bridge stortte een paar jaar na de hit in, zoals dat toen hoorde

Roberta Lee Streeter werd kort na haar geboorte, toen haar ouders scheidden, door haar grootouders opgevoed op een hoeve in de middle of nowhere in de staat Mississippi waar zelf geen elektriciteit voorhanden was. Omdat ze getalenteerd was ruilde haar grootmoe de enige koe die ze bezaten voor de piano van de buren, voor Roberta's achtste verjaardag.  

Toen ze dus 23 jaar was schreef ze bovenstaande tekst en zong die, in begeleid door haar gitaar op een bossanova-ritme, als B-kant voor haar eerste single. Haar producer vond het iets te mager en toevallig waren er drie violisten en een cellist in de studio. Hij vroeg hen hun fantasie de vrije loop te laten op de song, en knipte er naar eigen inzichten nog een beetje in.
In no-time werd het een wereldhit.

De meest sexy foto, van Bobby Gentry, zoals dat toen hoorde

Roberta had haar naam in Bobby Gentry veranderd en versloeg in 1967 in amper vier weken tijd de Beatles met hun All you need is love van de eerste plaats in de America's top 100. 

Het sobere arrangement onderstreept het macabere van de tekst en de vallende bewegingen van Billie Joe, de bloemen en van ... ja van wat ? 

Er zijn enorm veel speculaties maar de meest plausibele suggestie was dat een dode baby in de rivier gegooid werd. Roberta heeft al die tijd haar lippen stijf op elkaar gehouden. America you know.

Zoals duizenden andere lonely hit schrijvers heeft ook Bobby Gentry nooit meer haar enorme succes geëvenaard en werd ze gewoon terug Roberta Lee Streeter met een paar huwelijken op haar teller. 

Later werd een nog een low budget film gemaakt op de song Ode to Billie Joe. En die bracht ongeveer het 40-voud op.

toch eens luisteren en kijken ? http://www.youtube.com/watch?v=HaRacIzZSPo

Als dit verhaal volgens jou niet voor 100% waar is, zet dan bij de reacties wat het verzinsel is.